HomeCartoonsStripsIllustratieArtColumnsEcardsShopGratisLectrrContact



 

 



Koning Voetbal
door Vainqueur

Het mysterie van de mentaliteit

Onlangs verloor BelgiŽ de WK-kwalificatiematch tegen ServiŽ en Montenegro, toepasselijk op het tv-scherm afgekort als S&M. De match heb ik niet gezien, omdat ik die avond op een cocktailfeestje zat, maar de hele affaire en de reacties erop spreken weer boekdelen over de Belgische mentaliteit. Als we winnen tegen een matige ploeg, dan is dat niet meer dan verwacht. Winnen we tegen een goede ploeg, dan wordt er gewoon afgewacht tot de volgende keer. En bij elk verlies, gelijk tegen welke ploeg, wordt de broeksriem losgeknoopt en hardhandig op de billen geslagen van de bondscoach. Ironisch genoeg heeft een onderzoek ooit uitgewezen dat een trainer maar zelden invloed heeft op de gemiddelde prestaties van zijn ploeg. Ligt het probleem dan aan de ploeg? Ach welnee, het zijn goede spelers. Het zit hem allemaal tussen de oren. Om van daaruit maar eens te vertrekken: het is vreemd hoe een bepaalde mentaliteit, een soort ongrijpbare sfeer, generaties lang tussen mensen (in dit geval een volk) blijft hangen. Ook de voorliefde voor voetbal is daar een uiting van.

Ik heb zelf ook ooit voetbal gespeeld, voornamelijk omdat ik als vijfjarig knulletje vond dat die uitrustingen zo leuk waren, en die scheenbeschermers zo stoer. Ondanks het feit dat ik een ijverig ventje was, werd het een mislukking die mij voor de rest van mijn leven een haat-liefde verhouding bezorgde met het spel. In de jongste afdeling was er nog niet veel loos: daar draaide het eerder om wat rondlopen en meer op de bal schoppen dan ernaast. Maar het volgende jaar werden de verschillen duidelijk. Regionaal bekeken zat ik in een goede ploeg, maar omdat mijn ploegmaats zo goed waren, en ik niet zo goed (om niet te zeggen slecht), werd ik steevast doorverwezen naar de bank. Match na match bracht ik daar door, soms zelfs zonder mijn uitrusting aan te doen, omdat de trainer (een vettige John met een snor en een nekmatje) toch niks zag in mijn deelname. En als ik dan op het veld stond, dan was er altijd wel wat mis: ik wist mijn positie niet, ik vergat iets aan te doen of iets uit te doen, of ik stond er gewoon om de tegenstander te vernederen. Daarom kreeg ik ooit het kapiteinslintje om de arm gebonden, om tegen de zwakste ploeg uit het klassement aan te treden. En zelfs tegen die ploeg, die we met 14-0 met de grond gelijk maakten, kon ik niet scoren.

Slechts vaag was ik mij bewust van het feit dat er niemand in de ploeg was die mij echt mocht. In dat opzicht was ik een beetje een schlemiel. Ik kon mij eigenlijk niet voorstellen dat er mensen zouden zijn die mij echt kwaad zouden willen doen, laat staan in mijn omgeving, of dat de mensen niet het beste met mij zouden voorhebben. Pas toen mijn moeder mij uit de ploeg weg haalde, gingen mijn ogen open. Tussen al die gezonde boerenknapen (hoewel het geen boeren waren) hoorde ik eigenlijk niet thuis, hoe jammer ik dat ook vond, en ik zou er ook nooit thuis horen. Intussen ben ik zoveel ouder geworden, en heb ik het hele voetbal-avontuur gecatalogeerd onder de categorie 'jeugdzonden', hoewel het zich enkele jaren later op school nog eens dunnetjes over deed. Ik heb mijzelf voor het volkse voetbal nooit te intellectueel gevoeld, maar blijkbaar was het omgekeerde wel waar. Daarom gaan er bij het bekijken van voetbal, zeker bij matchen van de nationale ploeg, altijd zovele verschillende gedachten door mij heen. Langs de ene kant kan je haast niet anders dan supporteren voor 'onze mannen' die ergens in een vreemd land onze nationaliteit (hoe ijl die ook is) verdedigen. Maar langs de andere kant weet ik ook dat het big business is, en weet ik dat de mentaliteit die heerst bij zowel de grote figuren als de kleine mensen, verkeerd is.

Het schijnt dat al je lichaamscellen zich eens in de zeven jaar vervangen, waardoor je technisch gesproken een andere persoon bent. En misschien is dat waar. Ik ben geen verdoold kindje meer dat in bespottelijke laarzen zijn best moet doen om op in plaats van naast te bal te schoppen. En de nationale ploeg is ook geregenereerd: zeven jaar geleden zaten we in de aanloop naar Frankrijk met een ploeg die er uiteindelijk niks van bakte. Maar toch staat het zweet mij in de handen en voel ik mij in elkaar krimpen als ik plots per ongeluk naast een bal schop. En toch kan de Belgische nationale ploeg het juk van het volk niet van zich af schudden.



 

 

 



De Wonderlijke Avonturen van Marobolus: het Einde van de Wereld
Niemandsland
Het is hip om Snob te zijn
Het is hip om John te zijn
Het is hip om Loser te zijn
Het is hip om Alternatief te zijn
Jacques De Reet
Danny en Roos
De Wonderlijke Avonturen van Marobolus: De Kleuterbus
Zondag Smosdag
Laudanum
Machtige Minderheden
De Wonderlijke Avonturen van Marobolus: Zondagmiddagmagie
Het Credo van de Blues
Het Eeuwige Strand
Handleiding tot het Schrijven van Literatuur
War on Terror
Sinterklaas, ouwe baas
Centraal Massief
Oude Jaren in Nieuwe Zakken
De Moord op de Dyarch I: Proloog
De Moord op de Dyarch II: SexabiŽ
De Moord op de Dyarch III: Het Gekkenwoud 1
De Moord op de Dyarch III: Het Gekkenwoud 2
De Moord op de Dyarch III: Het Gekkenwoud 3
De Moord op de Dyarch III: Het Gekkenwoud 4
De Moord op de Dyarch III: Het Gekkenwoud 5
De Moord op de Dyarch III: Het Gekkenwoud 5
De Moord op de Dyarch III: Het Gekkenwoud 6
De Moord op de Dyarch IV: Het Engelenplein
De Moord op de Dyarch V: De Heide der Heidenen 1
De Moord op de Dyarch V: De Heide der Heidenen 2
Irak, kouwe kak
De Moord op de Dyarch V: De Heide der Heidenen 3
De Moord op de Dyarch V: De Heide der Heidenen 4
Postcompost
Wandeling
De Moord op de Dyarch VI: De Chaosbergen
De Moord op de Dyarch VI: De Chaosbergen 2
De Moord op de Dyarch VI: De Chaosbergen 3
De Moord op de Dyarch VII: De Ontknoping 1
De Moord op de Dyarch VII: De Ontknoping 2
De Moord op de Dyarch VIII: Epiloog
Pygmalion
Kolder van links
De Wonderlijke Avonturen van Marobolus: Voorzomerdag
ņ votre service
De Dood van de Magistraat
Meet them at the Love Parade
De noodzakelijkheid van agnosticisme
De Wonderlijke Avonturen van Marobolus: Domweg gelukkig op vrijdagmiddag
Een eerste keer de laatste onschuld
Broodje lul: weg met fascisten
Broodje kut: de schaamte van literatuur
Het is hip om gewone mensen te kennen
Het is hip om intellectueel te zijn
Lachen met columnisten
Koning Voetbal
Vainqueur verovert Duitsland
Zadelpijn
Simpele Danny I: De verdwijning van Colette
Simpele Danny II: Amerika
Handleiding tot het duurzame geluk
Een blanke kerst
Kopf durch die Wand
Vendetta
Onbehagen in het paradijs
Utopia
Handleiding tot de federale verkiezingen van 2007
De iustitia



   ©2001-2008 Lectrrland BVBA | Copyright-Verklaring | Contacteer Lectrr | Adverteren via Internetregie: Google AdSense | IE 5+ & FireFox Compliant | FAQ